Toen ik mama werd, veranderde alles. Mijn prioriteiten, mijn energie en vooral mijn kijk op werk. Ik wilde groeien, uitdagingen aangaan, creatief bezig zijn, maar wel kunnen zien hoe mijn kind opgroeit. Niet dat ik alle ballen in de lucht kan houden zonder hulp, maar ik wil wel de regie over mijn tijd houden.
Er zijn van die dagen dat mijn hoofd voller is dan mijn to-do lijst lang is.Ondernemen, mama zijn, leven in een nieuw land, zorgen dat alles hier loopt en ondertussen ook nog goed werk leveren… Soms voelt het alsof ik alles tegelijk moet jongleren en dat is best intens.
Wat een jaar.Als ik erop terugkijk, voelt het bijna onwerkelijk hoeveel er is gebeurd.
Afgelopen weekend was het zover.Voor het eerst sinds onze verhuizing ging ik een weekend alleen naar Nederland.Een beetje spannend, een beetje emotioneel en vooral heel bijzonder.
Drie maanden wonen in Spanje voelt een beetje alsof je in een film bent gestapt. Een zonnige film dan, met palmbomen in de achtergrond en een peuter die de helft van de tijd schelpen verzamelt en de andere helft probeert te ontsnappen richting zee. Het is een drukke maand, maar ook een hele lekkere maand. Want eerlijk, alles voelt beter met een zonnetje op je gezicht.
Werken en een gezin runnen is een hele uitdaging, waar je ook woont. Maar sinds wij in Spanje wonen, zie ik nog duidelijker hoeveel verschil het maakt als je meer tijd en ruimte creëert in je week. Hier is het heel normaal dat alles om het gezin draait. Eten doe je samen, spelen doe je buiten en je dagindeling past zich aan aan het ritme van je kinderen, niet andersom.
Er zijn van die dagen dat ik denk: hoe deed ik dit vroeger allemaal zonder automatisering?Dan heb ik net Diego naar de opvang gebracht, mijn koffie is koud geworden en mijn inbox staat alweer op ontploffen.
Verhuizen naar Spanje was een droom. De zon, de zee, de rust, het buitenleven, het is alles wat we hoopten en meer. Maar eerlijk is eerlijk, tussen al dat moois zitten ook dagen waarop het even schuurt. Dagen met tranen. Niet van heimwee, maar vooral omdat het voor Diego nog best lastig is om te wennen aan de opvang hier.
Ondernemen is geen solo sport. Dat klinkt misschien gek, want vaak begin je juist alleen. Maar hoe groter je bedrijf wordt, hoe meer je merkt dat je niet alles zelf kunt blijven doen. Dat hoeft ook niet.
Als ondernemer kun je soms het gevoel hebben dat je alles alleen moet doen. Je eigen bedrijf runnen, klanten blij maken, zichtbaar blijven en ook nog je gezin draaiende houden. Het is een uitdaging waar veel ondernemende ouders dagelijks mee te maken hebben.
Na maanden van voorbereiden was het dan eindelijk zover: ons huis in Nederland is helemaal leeg en netjes opgeleverd. Een gek gevoel, want zo’n plek waar je jaren lief en leed hebt gedeeld, sluit je niet zomaar achter je. Toch voelde het goed om de deur dicht te trekken en te weten dat er iets moois op ons wachtte in Spanje.
Meeleven, afscheid nemen en vooruitkijken
